Dyrektor basenu - wystąpienie podczas sesji Rady Miasta

Wrócę jeszcze do sesji Rady Miejskiej w Braniewie z ubiegłego roku. A wszystko po to, żeby określić co sobie wyobrażam. A mianowicie wyobrażam sobie tak:

1. Wyobrażam sobie, że odnoszące się do wypowiedzi Jerzego Welke określenie Krzysztofa Kądziołki, cyt.: „To już po porostu jest chamstwo w pewnym sensie", to zwyczajne chamstwo; nawet nie w pewnym sensie, lecz wprost.

2. Wyobrażam sobie, że chamskie ze strony Krzysztofa Kądziołki było także sugerowanie, że radny może sobie wszelkie dane uzyskać u dyrektora basenu. Jeśli dobrze pamiętam uchwała dotyczyła dotacji ze strony samorządu dla działalności basenu, więc to dyrektor basenu był stroną starającą się o ową dotację. Dla lepszego zrozumienia przytoczę definicję tego określenia ze Słownika Języka Polskiego PWN:
dotacja – «bezzwrotna pomoc finansowa udzielona przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych»
Dyrektor basenu występuje więc tutaj jako petent w stosunku do Rady Miejskiej, która może, lecz wcale nie musi, przydzielić fundusze. Tak więc to dyrektor basenu powinien być zainteresowany udzielić wszelkich wyjaśnień, dostarczyć wszelkich danych, żeby dysponent pieniędzy, czyli Rada Miejska, była skłonna udzielić wsparcia finansowego. Czy Krzysztof Kądziołka, gdy np. stara się o kredyt bankowy, to przedstawicielowi banku też mówi: „Możesz sobie przyjść do mnie i wziąć dane, którymi jesteś zainteresowany"? No przecież nie! Grzecznie i bez dyskusji w zębach dostarcza wszystkie potrzebne dokumenty i dane.

3. Wyobrażam sobie także, że Jerzy Welke mówiąc o „swoich ludziach" miał dokładnie na myśli to, że chodzi mu o ludzi długotrwale bezrobotnych zarejestrowanych w kierowanym przez niego Powiatowym Urzędzie Pracy, a nie np. swoich prywatnych znajomych. Ci, którzy mnie znają wiedzą, że Jerzy Welke nie był (i chyba w dalszym ciągu nie jest) moim ulubieńcem, ale obserwując jego działania na stanowisku dyrektora PUP wyobrażam sobie, że jednak utożsamia się w jakimś stopniu ze swoimi podopiecznymi i stąd słowa o „swoich ludziach". Poza tym rozmowa pomiędzy oboma panami odbywała się na gruncie służbowym, jak pamiętam z wypowiedzi, w biurze dyrektora PUP. Jeżeli więc Jerzy Welke miał na myśli „swoich znajomych", a nie bezrobotnych długotrwale pozostających bez pracy, to należałoby to zganić. Taka sama nagana należy się dyrektorowi basenu, który założył i publicznie potem podniósł, na postawie tego założenia, oskarżenie, że dyrektorowi PUP chodziło o jego prywatnych znajomych, a nie o zarejestrowanych w urzędzie pracy bezrobotnych.

4. I wyobrażam sobie jeszcze jedno, lecz tym razem w stosunku do burmistrza Henryka Mrozińskiego. Burmistrz nie ma wyobrażenia o statusie ludzi pozostających długotrwale bezrobotnymi. Jerzy Welke dokładnie tłumaczył, jakie warunki musi spełniać bezrobotny, żeby uznać go za bezrobotnego długotrwale i ewentualnie przyznać pracodawcy wsparcie w ramach prac interwencyjnych, ale burmistrz Mroziński nie przyjął tego do wiadomości i bajdurzył coś o tym, że na liście przedłożonej przez dyrektora basenu były takie osoby.

Koteusz 

« wstecz		dalej »